Ons hondje Jacky (kruising borderterrier en jack russel) begon afgelopen vrijdag slomer te lopen, jaagde de eendjes niet meer in het water en keek heel zielig uit zijn oogjes. Ik dacht dat hij iets van een griepje had en dacht dat het vanzelf weer over zou gaan. Zaterdag bleef hij liggen in zijn mandje en kwispelde heel flauw met zijn staartje, iets wat totaal niet bij hem past. Ons andere hondje D.J. bleef op gepaste afstand bezorgd naar hem kijken. Ik heb hem een kwart paracetamol gegeven in de hoop dat dit hem zou helpen. Dinsdag heb ik de dierenarts gebeld want Jacky plaste heel donker en ik dacht dat hij een urineweginfectie had. De assistente vroeg of ik zijn urine wilde opvangen en mee wilde nemen naar de praktijk. Dus met een pollepel bij het uitlaten (op de arm brengen naar het grasveldje, hem daar neerzetten, want Jacky had geen energie meer (Jacky vond dit toch maar ongemakkelijk!) maar dat lukte wel op die manier. Eenmaal bij de dierenarts, was de dierenarts bezorgd, ik vertelde dat ik een bepaalde lucht rook die niet goed was, wat het zou kunnen zijn. Eerlijk geweest over de paracetamol en daar kreeg ik direct te horen dat nooit meer mocht toedienen aan een hond. Een hondengestel is anders dan een mensengestel en paracetamol is gif voor de hond en kan zijn lever ernstig beschadigen. Ik voelde mij heel schuldig… had ik dit alles gedaan?! Jacky werd goed onderzocht, er werd ook bloed afgenomen voor onderzoek want de dierenarts dacht zelf aan nierfalen. Hij zou mij terugbellen binnen een uur en het lag aan de uitslag van het bloed wat de behandeling voor Jacky zou zijn. Na 1,5 uur werd ik gebeld dat het geen nierfalen was en dat het dus waarschijnlijk een urineweginfectie was. De antibiotica en pijnstilling lag klaar om opgehaald te worden. Ik was opgelucht want de dierenarts verwachte dat hij zich donderdag weer een stuk beter zou gaan voelen.

foto met mobiel gemaakt

Woensdagmorgen had Marcel (mijn man) geprobeerd een antibioticatabletje toe te dienen maar die weigerde Jacky en spuugde deze uit. Ik dacht ik probeer het zodadelijk wel.

Om 8:30 het tabletje nogmaals proberen toe te dienen maar de medicatie inclusief pijntablet is 50 minuten binnen gebleven. Wat spuugde hij en ik heb direct de dierenarts gebeld dat Jacky dit was overkomen en we konden ’s middags weer terecht. ’s Middags werd hij onderzocht door de vrouwelijke dierenarts Rianne en ze tilt zijn lip op en zegt direct dat dit een hele zieke hond is die waarschijnlijk een inwendige bloeding heeft want zijn tong en wangen zijn papierwit. Er is nog geen echoapparaat in Holten (komt er wel op den duur) maar in Rijssen staat er wel een en Rianne wil graag mee om te helpen en te kijken met dierenarts Gilles .

Ik reageer raar voor mijn gevoel want dat kan toch niet? Een inwendige bloeding? hoe dan? Langzaam maakt Rianne mij duidelijk dat ik heel snel naar Rijssen moet.. NU!! Ik heb de hele weg gehuild, mij schuldig gevoeld vanwege de paracetamol en natuurlijk verdrietig omdat ik dacht dat het afscheid er aankwam.

Bij de dierenartsenpraktijk in Rijssen wordt ik direct met Jacky opgevangen en zijn buikje wordt kaalgeschoren voor een echo. Hij ligt daar, protesteert niet en laat het allemaal over hem heenkomen.

Geen bijzonderheden in de organen, geen bloeding. Gilles wil ook Jacky’s bloed onderzoeken. Tapt bloed uit Jacky’s hals af en binnen 15 minuten werd duidelijk dat Jacky zijn eigen rode bloedcellen aan het vernielen was. De ziekte AIHA werd gediagnosteerd. Jacky zat op 12% en de normale waarde zat rond de 35% rode bloedcellen. Hij was dus aan het doodgaan, er moest direct met een behandeling worden begonnen met de prednison via een infuus. Zo gezegd zo gedaan en er werd verteld dat we voorbereid moesten zijn dat hij het niet ging halen. We konden ook kiezen voor een bloedtransfusie maar daar zaten ook risico’s aan. We kozen samen voor het traject eerst alleen prednison. Ik mocht hem met infuus weer meenemen naar huis. Als Jacky de nacht zou halen moest ik de volgende morgen weer een injectie prednison via het infuus bij Gilles voor Jacky halen. Was op de terugreis heel verdrietig en durfde niet te hopen dat dit ook de goede kant op kon gaan. ’s Avonds komt mijn schoonmoeder bezorgd om de deur kijken dat was 2 uur later en Jacky begint te kwispelen. Ik had tot die tijd alleen maar gehuild, bang voor het afscheid wat zich aandiende en op dat moment kreeg ik ineens weer hoop want hij tilde zijn koppie op en begon te kwispelen! Jacky mocht in onze slaapkamer slapen, daar een lekker mandje voor hem neergezet met water en dat om de twee uur toegediend, het water kon hij zelf niet drinken daar was hij te slap voor dus dat deed ik via een spuitje en dat ging prima en zag een dankbare blik in zijn oogjes.

De volgende dag waren we vroeg wakker, konden niet slapen vanwege de zorgen en ’s morgens om 7 uur hebben we Jacky luxe pate (hondenvoer) gegeven en dat at hij op! Wauw.. hij kreeg weer eetlust. Daarna naar Rijssen gereden en Gilles verteld dat hij heeft gegeten en het ook heeft binnengehouden. Gilles dient hem nog een injectie toe en besluit dat als hij eten binnen kan houden we de prednison ook in tabletvorm konden toedienen. Het infuus werd verwijderd. Nu 1 dag later kom ik thuis van mijn werk en daar komt ineens Jacky naar mij toelopen wild kwispelend met zijn staart. Dat is een groot geschenk als je ziet dat het ook de goede kant op kan gaan!

De dierenartsencombinatie Markelo / Holten / Rijssen leven enorm mee en bellen mij om te vragen hoe het is en hoe het gaat. Als Jacky meer een rose kleur krijgt in zijn wangen mogen de tabletjes gehalveerd worden en dinsdagmorgen gaat hij weer voor bloedonderzoek naar Rijssen (in Holten hebben ze deze apparatuur nog niet maar die komt er wel binnenkort). Ik wil deze samenwerking tussen de dierenartsen prijzen want dankzij hun is Jacky er nog!

Dit verhaal schrijf ik op dat mochten er mensen googlen op urineweginfectie en slome hond, misschien mijn verhaal tegenkomen en dat ze dan ook even kijken aan de binnenkant van de wangen, is die bleek? Direct naar de dierenarts mensen! Het is een levensgevaarlijke aandoening en ik geloof en hoop dat Jacky door het oog van de naald is gekropen. Jacky mag niet meer gevaccineerd worden want dat zou weer eenzelfde reactie kunnen geven. En ben je verdrietig omdat je huisdier zo ziek is? Het kan er heel slecht uitzien maar toch weer beter worden. Hou hoop en goede zorgen! Ik duim ook met dubbele duim voor herstel van Jacky.

 

27 november 2018

Vanmorgen mochten we ons melden om 9:30 bij DA Gilles, voor bloedonderzoek. Na 5 minuten kwam hij met het goede nieuws dat Jacky vandaag op 24% rode bloedcellen zat. Er zit dus een mooie opbouwende lijn in (en dat zonder bloedtransfusie). Hij vond het ook geweldig om te zien dat Jacky zo goed vooruit gaat en liet mij nogmaals weten dat hij aan een zijden draadje heeft gehangen. Hij mag vanaf nu 2 x daags een halve 20 mg Prednison per dag, daar moet 12 uur tussen zitten. Jacky gewogen en dat was 11,1 kilo. Bij binnenkomst was Jacky 10,9 kilo, daar zit dus weinig verschil in. Gilles liet weten de Prednison te willen afbouwen maar dat doet a.d.v. het bloedbeeld. Het bloedbeeld liet veel jonge cellen zien maar de kapotte cellen waren uit beeld verdwenen, dus dat is heel hoopgevend. Volgende week woensdag mogen we ons weer melden voor het volgende bloedonderzoek. Ik liet weten dat ik moeilijk zat te doen met de prednisontabletten om die door de helft te krijgen, deed dat met een mes. Dit was niet nodig , liet de da weten want ze hadden een sample gekregen van hun leverancier die ze graag aan mij meegaven voor een nauwkeurige toediening. Heel lief!

Jacky zijn tandvlees laat nu ook weer een rose beeld zien, in ieder geval geen wit meer. Hij krijgt ook iets meer energie en wil zelf wandelen (stoertje) en niet meer op de arm naar het grasveldje voor zijn behoefte. Als hij zo doorgaat kunnen we volgende week weer naar het bos, zijn favoriet! Als ik D.J. zijn riempje pak (ons andere hondje) staat hij ook stoer er naast van”ik wil ook mee” maar dat kan gewoon nog even niet. D.J. ligt nu weer naast Jacky, dat geeft ook vertrouwen dat het voor hem ook weer goed voelt en de goede kant weer op gaat.